Hallo allemaal,
Eindelijk een bericht van de enige overgebleven Schuringa op de trail. Het zal voor de meesten onder ons geen verrassing zijn, maar het blijkt dat de baby de sterkste van de drie is. Allereerst wil ik zeggen dat ik het super jammer vind dat ik alleen overgebleven ben. Ik heb met heel veel plezier samen met Jort en Joep gelopen en we hebben minder vaak ruzie gemaakt dan velen vermoedden. Helaas is de trail niet vergevingsgezind en hebben bekende gevaren ervoor gezorgd dat ze naar huis moesten.
Met mij gaat alles goed. Ik heb elke dag wel een ongemak maar bijna nooit dezelfde twee dagen achter elkaar. Ik ben inmiddels door de White mountains, en ze waren geweldig! Ik heb enorm veel geluk gehad dat ik het voor velen mooiste stuk van de trail met mooi weer heb kunnen hiken. Ik zal in een volgende post proberen wat foto's te plaatsen. Nu hoef ik alleen Maine nog te hiken en dan ben ik klaar met mijn Thru-hike. Het begint er meer en meer op te lijken dat ik het ga halen, nog ongeveer 400 km, alleen probeer ik daar niet teveel aan te denken. Het is wel duidelijk hoe makkelijk het is om geblesseerd te raken.
Ik wil iedereen bedanken voor de steun en lieve berichten in het gastenboek. Nog 3 weken en dan ben ik klaar! Een week steile bergen en dan 2 weken lange dagen maken van relatief vlak terrein tot ik Mount Katahdin op mag. Een klim van meer dan 4000 ft in 4 mijl.
Joost
Abonneren op:
Reacties plaatsen (Atom)
0 reacties:
Een reactie plaatsen