Hoe gaat dat nu, dag in dag uit op de trail...?

Allereerst het laatste nieuws: ik (Joep) heb Shin Splints gekregen (was vorige week helaas in het ziekenhuis hier omdat het echt slecht ging) en ik ben gedwongen 5 dagen rust aan het nemen, woensdagochtend gaat ik het weer proberen. Er zijn veel mensen die met Shin Splints of een Stress Fractuur de trail verlaten dus voorzichtigheid is geboden... Maandag 8 juni komen de vriendinnen op bezoek. Dan neem ik weer 6 dagen vrij en daar tussenin loop ik 5 dagen. Hopelijk is de Shin Splints helemaal over als Sylvana weer weg is. Jort en Joost zijn nu voorruit gelopen en ik zit al een paar dagen alleen in een motel. Ik ga proberen ze weer bij te halen als hun vriendinnetjes er zijn, zij blijven namelijk 2 weken en Sylvana 1 dus dan heb ik een extra week om ze in te halen...


We zijn nu zo'n 2 maanden op de Appalachian Trail en het is tijd om eens terug te kijken op hoe het nu gaat.

Onderling hebben we eigenlijk een erg goede tijd! De sceptici onder ons zullen zich afvragen hoe het nu toch mogelijk is dat we nog steeds alledrie op de trail zijn zonder grote ruzies tussen ons als broers oid. Nu zal ik eerst eens vertellen hoe een dag op de trail eruit ziet:

Normaal gesproken staan we rond 6 uur in de ochtend op elke dag. Dan pakken we allereerst de slaapzakken, matjes en de tenten in. Vervolgens halen we de etenszakken uit de boom en eten we elk een poptart (soort koekjes met heel veel calorieen en heel veel suiker :-)). Daarna is het vaak nog water filteren, de rest van de spullen in pakken en dan gaan we tussen 7 en 8 lopen. Meestal beginnen we rustig aan om de spieren even op te warmen en er weer in te komen. We lopen met zijn drieen binnen een straal van 15 meter, erg dicht op elkaar dus. We lopen ongeveer hetzelfde tempo en zijn van elkaar afhankelijk aangezien we maar 1 waterfilter en 1 brander hebben en dan is het handig om op hetzelfde moment op de zelfde plak te zijn. En het is natuurlijk erg gezellig om af en toe eens te kunnen praten met iemand of samen van de wildlife en uitzichten te genieten. Rond 12 uur, na ongeveer 4 tot 5 uur lopen (dat is ergens tussen de 8 en 12 mijl) gaan we lunchen. Tortilla's met pindakaas of met worst en kaas zijn de favorieten. Dan is het weer water filteren en lopen we de volgende 8 tot 10 mijl. Tussen door eten we veel snickers, noten en snoep, eigenlijk alles wat veel energie en vet heeft. Dan komen we aan bij het shelter of bij de kampeerplek, gaan we koken, eten, water filteren voor de derde keer en een half uurtje daarna liggen we alweer in bed. Meestal gaan we tussen 7 en 8 uur in de avond al slapen. Dat wordt liefkosend 'hikerbedtime' genoemd. We slapen dus ongeveer 10 uur per nacht en de rest van de dag zijn we aan het lopen.

Maar goed, we blijven broers dus het is echt niet altijd rozegeur en maneschijn. Wanneer we elkaar even wat minder aardig vinden, er een ruzietje is, of wanneer we gewoon even helemaal geen gezelschap willen wordt dat opgelost door alleen te gaan lopen en elkaar pas weer te zien bij de lunchplek of slaapplek. Soms komt het ook tot een uitbarsting, wordt er in verschillende talen en wat handgebaren en een enkele schreeuw even flink gezegd wat we van elkaar vinden, maar meestal is dat aan het eind van de dag wel weer afgekoeld en kunnen we weer door 1 spreekwoordelijke deur (moet de eerste echte deur op de trail nog zien nl ;-)).

Al met al gaat het dus erg goed en wanneer het wat minder gaat nemen we gewoon wat meer ruimte voor onszelf. De dag zoals ik die boven heb beschreven gaat eigenlijk elke dag zo en dan 5 dagen achterelkaar. Daarna liften of lopen we naar het dichtsbijzijnde dorpje om daar boodschappen te doen en vervolgens gaan we weer met 5 dagen eten de trail op en begint het allemaal weer opnieuw. 1 keer per 7 tot 10 dagen nemen we een rustdag in een dorpje zodat we kunnen douchen, de was doen etc. etc. en daarna gaan we weer de trail op.

Dat was het eigenlijk wel zo'n beetje, hopelijk geeft dit een beetje een beeld hoe onze dagen eruit zien en hoe we het met elkaar vol kunnen houden. Ik ga nu verder mijn spullen klaar maken, morgen is de grote dag waarop ik mijn scheenbeen weer ga testen!